"მილენიუმის" ამბავი ანუ "გოგონა დრაკონის ტატუთი"

როგორც წესი, საქართველომდე ახალი წიგნები დაგვიანებით აღწევს.

სტიგ ლარსონის ტრილოგიის პირველმა ნაწილმაც სულ ახლახანს აღაფრთოვანა ქართველი მკითხველი. "გუგლში" "გოგონა დრაკონის ტატუთი" ძებნისას, პირველივე გვერდზე 20-მდე ბლოგის მისამართს ყრის, სადაც ბლოგერები აღფრთოვანებულები აქებენ საერთაშორისო ბესტსელერს.

განახლებული ვარჯიში - ანუ მეორე გაკვეთილი

კუნთები ისე ძალიან აღარ მტკივა. პირველი ვარჯიშიდან რომ მოვედი, მთელ სხეულში სასიამოვნო მოდუნებას ვგრძნობდი - სახლში გემრიელი და სურნელოვანი ჩაი დავლიე და თავი სულ ცოტა ინდოეთში მეგონა.

დამწყები იოგას პირველი პოსტი :))

დღეიდან ცხოვრების 23-ე წელი დავიწყე. გუშინ მქონდა დაბადების დღე! აი დღეს კი, როგორც გასულ კვირას ვიმეორებდი, ახალი ცხოვრება დავიწყე.

ახალი სამსახური და იოგა - 10-7სთ-მდე ყველა ნორმალური ადამიანივით ვიმუშავე, 8 საათზე იოგას სახლში წავედი. ოღონდ, იცით ეს სად არის? ხილიანზე ოღროჩოღრო გზებზე დიდი ხნის ბოდიალის შემდეგ, უცებ მივადექი. ხოდა ამდენ კორპუსში და მტვერში თავი უცებ, მწვანეში ჩაფლულ სახლში ამოვყავი.

ორშაბათიდან რომ ახალ ცხოვრებას იწყებენ, აი ისეთი პოსტი

უკვე ორი კვირაა რაც ახალ სამსახურში დავიწყე მუშაობა. ძველშიც ვმუშაობ, ოღონდ არ მკითხოთ, როგორ. მე თვითონაც არ ვიცი ორი კვირა როგორ გავქაჩე. დილით ახალ ოფისში მივდივარ, 10-2-მდე აქ ვრჩები, ვწერ სტატიებს, მერე 3-ზე ძველ ოფისში. გზაში ჭამასაც ვასწრებ, ეს ხომ ჩემი ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი საკითხია დღის წესრიგში.

დიდი ძმა ისევ გვიყურებს

და აი, მორიგი მესია პოდიუმზე! ბიძინა ივანიშვილმა ხმალი (უფრო სწორედ, ეროვნული ვალუტა) იშიშვლა და არენაზე გამოაჭენა. რა უნდა ამ კაცს? ან ჩვენ რა გვინდა?

ჩემი სკანდალი BIAFF-ზე :))

გუშინდელი პოსტის შემდეგ, დღეს ისევ იძულებული ვარ, კიდევ ერთი პოსტი დავწერო. როგორც წესი, ამ ბლოგზე ათასში ერთხელ შემოვდივარ. მხოლოდ მაშინ, როცა ემოციურად გადატვირთული ვარ. გუშინაც ასე მოხდა. BIAFF-ზე მოხალისედ ჩამოვედი, ვმუშაობ პრეს-ცენტრში, გუშინ დავწერე პოსტი, სადაც ჩემი უკმაყოფილება გამოვხატე ფესტივალის მიმდინარეობასთან დაკავშირებით. კერძოდ, კი ძალიან მეწყინა, რომ ფესტივალზე დაპირებული "მელანქოლია" არ აჩვენეს.

BIAFF-ის კინოფესტივალი

ბლოგსპოტიც კი განახლდა, აი BIAFF კი როგორც ერთ-ერთმა სტუმარმა თქვა, მეექვსე წელია უარესობისკენ მიექანება. დაპირებული ტონინო გუერა, მითიური და ქიმერული ”მელანქოლია”, უხარისხო ”შუაღამე პარიზში”, არეულ-დარეული პროგრამა, მოხსნილი ფილმები - მოკლედ, საშინელი არაორგანიზებულობა და ცუდი მენეჯმენტი მთელი ერთი კვირის განმავლობაში.